Харилцааны соёл үнэхээр газар уначихжээ. Удирдлагууд бухимдаад шаардлага тавих үе аль ч газар гардаг л байх. Уучлаарай, миний алдаа байлаа. Энэ дээр нь би буруу хандчихлаа. Харин үүн дээр миний байр суурь зөв шүү гээд хэлэх харилцааны энгийн соёл ч байхгүй залуу орчуулагчид байх юм. Юу хэлээд байгааг гүйцэд ч ойлголгүйгээр хэг ёг, “би буруугүй” тайлбар шидлэх. Ах зах, дарга цэрэг хамаагүй. Яг хэрэлдэх гээд л …зарим нь өөрөөс нь болж асуудал үүсч байхад дугарах ч үгүй хөндлөнгөөс бэртэгчин царайлчихаад хараад л сууж байх.
Орчуулж буй нь амьгүй , бичиглэл зүй, баримтын баяжуулалт байхгүй түг түг хийсэн юм байх. ( орчуулагч болгон ганган бичдэг байх боломжгүйг би мэднэ л дээ) Үг үсгийн алдаа ч энүүхэнд. Тэгсэн мөртлөө наад захын соёл төлөвшилгүй, хүнтэй мэндэлж ч сураагүй. Ийм байдалтай байнга тулгарч, нэг биш эгдүүцэх хэрэг гарах юм. Ажлаас гарахдаа орж ирээд уулзах ч үгүй. Илүү боломж гарвал явалгүй яахав. Гэхдээ, уучлаарай би ингээд явах боллоо. Их юм сурлаа. Баярлалаа, баяртай гэх нь бас л сайхан соёл биз дээ. Яана даа, зарим залуус их л эвгүй төлөвшсөн байх юм.
Мэргэжлийн сониныхон бол хэзээ ч ийм бүдүүлэг, худлаа пээдгэр зан хүний өмнөөс гаргахгүй. Учир нь тэд хэмжээгээ үргэлж мэдэж байдаг. Өглөө бүр чанарын өрсөлдөөнөөр дүнгээ тавиулж амьдардаг, толгойг нь илээд цалин өгөөд явах ЭЗЭН гэж байдаггүй учраас.
Ийм болохоор сул нөхдүүдэд орон зай олддоггүй.
Ай даа, сонины халуун тогоогоо яасан их санана вэ. Та сайн ч ажилласан муулагдана. Энэ бол төрийн байгууллагын нэг муухай характер шүү дээ. Тиймээс битгий ингэж их хичээ. Нервээ гамна гэж нэг дүү маань хэлж байсан.Аргагүй үнэн ажээ
? Дашрамд Өдрийн сонин, Үндэсний шуудан, Open door сонины дүү нараасаа уучлал гуймаар санагдана. Заримдаа би зэмлэдэг, гашуун нясуун үг хэлдэг байсан байх. Уучлаарай…
( Амьдрал үзэж ухаан сууж, шаналж шархдаж яваа Ганаа эгч нь ккк)
